Bir sabah uyandım,
Yastığımın ucunda senin kokun değil,
Sessizlik vardı.
Ve ben o sessizliğe baktım,
Sanki yıllardır tanıdığım bir dost gibiydi.
Dedim ki:
“Artık seni değil, kendimi duymanın zamanı.”

Bir zamanlar,
Adını dua gibi anardım.
Her harfinde kalbim titrerdi,
Bir çocuk gibi, korkak ama umutlu.
Seninle bir ömür sandığım şey,
Meğer bir rüyanın içindeki yankıymış.

Ben seni yağmurlarda aradım,
Rüzgârda, aynalarda, gölgelerde…
Her defasında kendi yüzüme rastladım.
Ve anladım:
Sevda bazen sevilenden değil,
Sevenin içinden taşar.

Bir zaman geldi,
Gözlerimin dibi yorgun,
Ellerim anısız kaldı.
Kalbimde küçük bir kuş çırpındı —
Gitmek istiyor gibiydi.
İzin verdim.
Çünkü bazen aşk,
Kalbi tutmak değil,
Uğurlamasını bilmektir.

Senden vazgeçiyorum,
Bir savaşın sonunda değil,
Bir barışın içinde.
Ne nefretle, ne öfkeyle,
Sadece susarak,
Ve gülümseyerek.

Bir fotoğraf kaldı elimde,
Zamanın unuttuğu bir an.
Artık bakmıyorum yüzüne,
Ama oradaki ben’e acıyorum.
Çünkü o ben,
Sana inanmakla kendini unutmuştu.

Senden vazgeçiyorum,
Çünkü adın artık içimde yankı değil,
Sadece bir sessizlik biçimi.
Çünkü artık anlıyorum:
Her “sen” dediğimde,
Bir parçam eksiliyordu benden.

Bir gün,
Gökyüzüne baktım —
Bulutların arasında bir açıklık vardı.
O açıklıkta bir ferahlık hissettim,
Sanki yıllardır içimde sıkışan nefes,
İlk kez dışarı çıkıyordu.
İşte o anda dedim:
“Bitti.”
Ama bu bitiş,
Bir ölüm değil, bir dirilişti.

Artık seni anlatan cümleleri susturuyorum,
Şarkıların adını değiştiriyorum,
Ve her gece,
Yastığımı kalbimin üstüne koyuyorum ki,
Oradaki boşluğu duymayayım.
Ama biliyorum,
O boşluk bile senin kadar ağır değil artık.

Senden vazgeçiyorum,
Bir kırlangıcın gökyüzüne bırakılışı gibi.
Ne pişmanlıkla, ne minnetle —
Sadece olması gerektiği gibi.

Bir gün biri bana “Unuttun mu?” diye sorarsa,
Diyeceğim ki:
“Hayır, ben unutmadım.
Sadece artık hatırlamak acıtmıyor.”

Çünkü gerçek veda,
Bir kelimeyle değil,
Bir sessiz kabulle olur.

Ve şimdi,
Her sabah gözlerimi açtığımda
İçimden sadece bir cümle geçiyor:

“Senden vazgeçiyorum,
Ama kendimden değil.”