Kabına sığmayan gülüşlerim vardı
Göz bebeklerimin tam ortasında
Annemin giydiği çarşaf hışırtısıyla doğardı sabahım
Hepsi geçip gitti

Birbirine yaslanmış evler
Ve o haylaz uçurtma damları
Akasya kokusundan başı dönmüş
O sokaklar..
Hepsi geçip gitti



Bulutlar matemli kalabalıklar gibi
Yağacakları ve ölecekleri an’ı bekliyorlar
Sanki tüm sözcükler topraktan yapılmış
Bir bulut öfkelense
Silinecek tüm yaşamın izleri


Bir yol görmüştüm o yavaş giden trenlerin arkasından
Elimde kimliksiz bir valiz
Ve Spartaküs’ ün keskin sabrı
Yaşamın sonu yok
Ve bütün günler bizim olandı
Hepsi geçip gitti




Kayıp giden yıldızlar var
Arkaya doğru çekip giden denizler..
Dudaklarım nemliydi sevgiden
Tek kuşun uçamadığı ,şu dünya sürgününde
Öyle bezgin,ışıksız ve ellerimin üstünde
Hepsi geçip gitti


Var mıdır ,gecenin bir çocuğu?
Var mıdır yenik günlerimin ayak izleri?
Ne düş ama !
Bir değnek gibi göründü ,şafak buradan
Hepsi geçip gitti



Meyhanaler yükseliyor,bakire şehirlerde
Aralarında bir çocuk vardı bu şehirlerde, bana benzeyen
Aralarında sevdiğim kadın vardı ölen
Su gibiydi
Şehirlerin yalağına dökülen
Hepsi geçip gitti


Not:Yorum ve beğeni fazla yapmıyorum.Herkesin emeğini ve şiirini değerli görüyorum."Şiir yazana değil, ihtiyacı olana aittir."Ben çoğu kez susarak ihtiyacım olanları alıyorum.Elbette takdir görmek ,bir motivasyondur ,bir etkileşimdir fakat siz de takdir edersiniz ki şiirlerimin okunma sayısı yüzü geçmemekte(çoğunlukla).Bundan dolayı şikayetçi değilim fakat bana gelen bazı tepkiler doğrultusunda bu açıklamayı yaptım.Şiirle,sevgiyle kalın,herkese ,teşekkür ederim...