Ruhum boş bir manzara
Görsen, içinde binlerce sen
Duysan, içinden binlerce ben..
Yüzü olmayan birgünü çizmek avuçlarında
Neylersin kalemimin boynu bükük
Renkler, zulasına hasret


Ne beklersin
Üstünde güvercinler gezen bir adamdan
Gökyüzünü mü ?
Onlar çoktan uçtu,yüreğimin dehşet derinliğine
Ellerin deşer mi gökyüzünü, içimdeki saydam uçurumları
Küçüksün yavrucuğum
Yollarımda düşlediğin baharı çoktan aldılar/çaldılar
Şimdi sana hangi lügatla seni seviyorum diyebilirim
Ellerimi karanlığı geceye siper etmişken
Durmuşken trajedinin tam ortasında
Ve uykularım bölünmüşken gözlerinde iki büklüm

Asma yüzünü
Çehrendeki nur şenliğidir varlığımın
Bu gece başka diyorum
Bu bir ikna sanatı
Şiirlerin çıktığı yere bak!
Hangi ten çeker bizi tembel akıbetine,
Hangi alın cezbeder şu kemikli zemini


Yokluğunda sarhoşum,budalayım
Varlığında, şımarık bir çocuğun gamzesindeyim
Birlikte gülelim..

Küçüksün yavrucuğum ,yollarımda kemal’e ermiş bir efkar
Yollarımda ,kurşun gibi bir kusur !
Sana hangi lügatla seni seviyorum diyebilirim