Bakıp düşünmek,loş bir pervazda..
Sokaklarda,hızlı bir ölme biçimi
Sabahın tadı kaçar gözlerim ilişince..
Ucuz oyuncaklar ararım sabahları
Oynamak, saydam ve yapay bir yer küre ile
Biçim vermek ismimin çiğnendiği ,kaldırım taşlarına

Öfkemi kırıyorlar
Serçeler ölüyor
Bin asırlık ,bir kuşum
Kim gökyüzüne ip bağlaya bilir


Hiç, diye çağırılırım
Sağ olsun,gölgem arkamda diri
Yaman iner omuzlarıma yalnızlık
Ve düşünce yavaşsa kalabalıklardan
İniyorsa ayetler,boğazlarında haramı gevşek dişleriyle çiğneyenlere
Akşam,dağlardan geç inerse
Şafak ,yaman iner omuzlarıma

Gelip gidip " size" çarpar şiirlerim
Mısrlarımın kahramanlarına tutturmuşum bir ezgi
Vivaldi,böyle dinlenirmiş meğer


Şaşırmak,bir sorma sanatı!
Hiç mi çocuklara çakıl toplayıp dağıtmadınız
Bebeklerinin beşiklerini sallar analar
Duymaz mısınız, çocuksuz ninnileri
Dünya bir puşt panayırı
Tüccarlar, salyalarıyla gemilere akarlar
İnci avcıları, çıkarırlar incileri
Bilmez çocuklar,ağ atmayı
Rüzgar ,hep avcıya eser
Güneş, hep ilgisizdir
İklimler tarafsız
Baharlar ,yalancı
Yaman iner omuzlarıma efkar


Kimim ki ben
Mağarasında sesi duyulmayan bir Zerdüşt
Gün sona erdiğinde
Bir delikanlının yanaklarında ıslaklık
Oğulları ölen analara ağıt yakan delinin biri
Cenneti avuçlarında terleyen
Cehennemi uykusunda inleyen
Araf’ ın da kıvranan
Elleriyle boşluğu dolduran,dünyanın kara sayfalarını..
Yaman iner omuzlarıma " hiçlik"