İçki aralarında konuşurum bazen
Bazen de mezar taşlarına,
Kemikli gövdelere ve tozlu cesetlere
İnsan boşluğa konuşunca
Hakkını verirmiş sohbetin
Aynı anda sayısız nesneye dönüşüyorum
Kafamda fosilleşen bir dünya



Neredesiniz?
Bakın!
Köküne inilecek bir yaşam var
Sevilmesi gereken insanlar...
Hayat ağır bir şiir
Tüm mısraları hızla geçerken
Takılıp kalıyorum bu dizelere
"o isteği beslemeliyiz!
ve ruhun köşelerini esnetmeliyiz,
sınırsız bir çarşaf gibi.
dünyanın ilerlemesini istiyorsanız,
el ele vermeliyiz."

Aylak bir şiiriz
Bir iş bulsak artık,
Sözcüklerden ..
İtilmiş bir kadının dudaklarını öpsek
Ayraç olmaktan öteye gidememek
Nasırlı kitapların tam ortasındayız
Bir okunsak
Sesimiz sarsacak dünyayı

Oturup konuşalım
Seslenmiyorsa kelimeler
Ne faydadır ,şiirin,mekanın ve zamanın
Oturup soralım;
Deniz ile zindanı ayıran nedir?
Nedir mavi ay ile karanfili ayıran?
Oturup susalım;
Dilsiz bir dünyanın kahrını çekelim
Aşık olalım, ikindi vakti
Aşka tapınmaktan kim ölmüş
Ve oturup ağlayalım;
Yenilen krallar gibi



Biliyorum;
Çok seveceğiz
Çok öleceğiz
Ve yaşadığımız hayata aşık olacağız
Ve nefret edeceğiz kendimizden
Dünya’ nın bize biçtiği bir yolculuk bu...

İnsan boşluğa konuşunca
Hakkını verirmiş sohbetin..