Şiirler, bir şair gibi düşmeli yere
Rüzgara tutulmuş,çürük vişneler açmalı
Baba ,sözcüklerini unutursan
Bir şey söyleme..
Anlarım gidişindeki hışımı
Sen ki anlarsın
5 yaşında esmer bir çocuğun göz yaşındaki sıvıyı

Tüm hayaller,aldanışmış
Bir uçurtma uçmazmış,transatlantik üzerinden
Dokunmazmış,çocuklar babaların tütünlü sakallarına
Bir mısra, ısınsın içimde eriyince
Görmezmişim, buzdağı üstündeki şapkanı


Yüreğim, topu topu bir avuç alandı
Sığmaz uyuduğun toprak parçaları
Göreceksin,
Nasıl büyüyüp,sonsuz olduğumu

Bir Kafka geçti bu dünyadan baba
Eğildi fısıltıyla,ölümün kulağına

Çeyrek yüzyıl ,bir çocuk ağzından sigara düşürdü ,diş yerine


Kabirlere su taşımam
Üzülmezsin bilirim
Kök, saldığı yerdedir
Endamın okyanustan bir tapınak
Geceleri kutsadığım



Hatırlıyorum
Örtmemişlerdi üstünü
Fırtınalara kafa tutan omzun diriydi
Soğuktu ellerin
Annemin yazması, siyahtı bin çeşitten
Bin çeşit Güneş dilendik
Isının merhametine sığındık


Gökyüzünde gördüğüm çehre misin
Nasır mısın ,bilinç ağrılarımda

Toprağın yutkunmasın
Sitemimde,tomurcuk ağızlı bir geyik sana doğar


Dünya bir kervan
Selamın,kalanlara ve gidenlere...