1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
164
Okunma
Kaç bahar geçti üstümden,
Saçlara aklar düştü,
Yüzde çizgiler beliriverdi,
Ama annemin gözünde,
Ben hâlâ o küçük çocuğum.
Yıllar, yollar ve koca bir hayat,
Sırtıma yükler bindirdi.
Dünyanın tüm ağırlığını taşıdım,
Ama annemin gözünde,
Ben hâlâ onun minik kuzusuyum.
O bakar bana, o bilir,
Korkularımı, yorgunluğumu.
Eller nasırlı, gözler yorgun,
Ama onun sevgisi,
Beni her zaman koruyan bir kalkan.
Şimdi bir ebeveynim, bir dost, bir yolcu,
Kendi hayatımın kaptanı.
Ama annemin gözünde,
Ben hâlâ ilk adımlarımı atan,
Masum bir evladım.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz