Bu şiir, sâdece bir övgü değil; aynı zamânda bir hatırlayıştır:
bir milletin târihine, inancına ve cesâretine duyduğu derin saygının ifâdesidir.

Böylesi bir şiiri kaleme alan şâir, kelimeleriyle âdetâ bir sancak açmış; okuyanın yüreğinde gurur, heyecân ve karârlılık uyandırmayı başarmıştır. Bu yüzden onun kalemi yalnızca yazmaz târihi konuşturur, rûhu diriltir ve milletin sesini yükseltir.


Türk askeri geride arkadaşını komaz,
Öğrenir bunu, karşımıza çıkan her yobaz,
Sonunu düşünen nefer, kahramân olamaz,
Haplarla değil, îmânla savaşan Türkleriz.
Hakkı hak için savunan şânlı yiğitleriz.

Karadan gemi yürüten Fâtih ahfâdıyız,
Mekke’ye kansız giren Peygamber efrâdıyız,
Biz Türkler, hak arayan ümmetin evrâdıyız,
Haşhaşla değil, îmânla savaşan Türkleriz.
Hakkı hak için savunan şânlı yiğitleriz.

Oğuz, Alparslan, Osman ve Yavuz’dur rotamız,
Özü gür bir ulus, olmazsa olmaz kotamız,
Kur’ân ve sünnet, aslâ vazgeçilmez potamız,
Silahla değil, yürekle savaşan Türkleriz.
Hakkı hak için savunan şânlı yiğitleriz.

Duyarsız kalamadım Üstâdım, birkaç kıt'a ekledim.

Selâm, duâ ve hürmetlerimle...