Unutulmaz tonlar düşer geceme
Her biri bir bakışın, bir tebessümün yankısı.
Maziyi andıran sabahlar, yeşil umutlar
Mavi yalnızlık, kırmızı tutku
Seninle tamam...

Gözlerin bir palet, ruhun bir fırça
Dokunduğunda kalbim boyanır sessizce.
Her renk bir anı, her anı bir nefes
Ve ben, her nefeste seni hatırlarım.

Siyahın içinde saklı bir hüzün var
Ama senin varlığın beyaz bir ışık gibi
Karanlığı deler, gökkuşağını doğurur
Ve ben, o tonların arasında kaybolurum.

Ruhumun köşelerinde mor ve lacivert
Sessizliği, derinliği ve hüznü anlatır
Senin adını fısıldadıkça
Tonlar dans eder, yıldızlar parlar içimde.

Her tebessümün bir nota, her bakışın bir şarkı
Ve ben, unutulmaz tonların orkestrasında
Sadece seni dinler, sadece sana dokunurum
Hiçbir melodi bu kadar gerçek olamaz.

Kırmızıyla çizdim özlemi, beyazla sabrı
Maviyi sana olan hasretle boyadım
Yeşil umutları ekledim kalbime
Ve sen her defasında eksik renkleri tamamladın.

Bir bakışın bile yeter
Tüm tonları uyandırmaya
Ve ben, sessiz bir şair gibi
Sadece seni anlatmak için yaşıyorum.

Zaman geçer, renkler solsa da
Senin adınla boyadığım tonları,
Hiçbir fırtına silemez onları
Unutulmaz, kalbimde sonsuz bir palet.

Her ayrılık, her yalnız gece
Yeni tonlar ekler içime
Ve ben, her gece seni hatırladıkça
Ruhumda renkler çoğalır, solmaz.

Sen sustukça konuşur tonlar
Ve ben, her fısıltıda seni bulurum
Renklerin diliyle anlatırım seni
Sessizlik bile senin adınla parlar.

Unutulmaz tonlar sadece sana ait
Hiçbir göz, hiçbir kalp anlayamaz
Ama ben, her bakışta yeniden keşfederim
Sana ait tüm renkleri, tüm gölgeleri.

Seninle başlar sabah, seninle kararır akşam
Her renk seninle anlam kazanır
Ve ben, unutulmaz tonların arasında
Sadece seni gören bir âşık olarak var olurum.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ