Devam ister gönlüm
Bir kandil medeniyetinden,
Yıkılmayan bir secde gibi
Dursun içimde hakikat.

Göğsüme mühür olsun
Rahmetten düşen bir harf;
Her nefesimde çoğalsın
Unutulmuş bir “Âmin” sesi.

Ben dünya istemem artık,
Bana yeter
Vicdanı üşümeyen bir gece,
Ve alnı nurla ağırlaşan sabahlar.

İman;
Bir dağ değildir yalnız,
Bazen kırık bir çömleğin içinde
Saklanan son su damlasıdır.

Rahman’ın rızası,
Bir gül değildir sadece;
Kıyamet tozları arasında bile
Kokusunu kaybetmeyen bahardır.

Cennet dediğin,
Belki de bir annenin duasında
Titreyen ince bir ışık;
Belki bir yetimin yüzündeki huzur.

Ey kalbim,
Saltanat arama fanî taşlarda;
Asıl devlet,
Nefsine zincir vurabilmektir.

Bir gün bütün şehirler susacak,
Bütün kubbeler çatlayacak;
Lâkin ihlâsla söylenmiş tek bir söz,
Göğe yükselen kuş gibi kalacak.

Bana öyle bir ömür ver Allah’ım;
Kibirle kararmayan,
Merhametle eksilmeyen,
Secdeyle çoğalan bir ömür.

Ve son nefeste
Dilimde korku değil,
Yalnızca Senin adının
Sükûta benzeyen nuru olsun.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(12 Mayıs 2026)