Ben aptal geri zekalı
suçluyum hep hatalı
ne yapsam kızıyor
kuvvetle bağırıyor

Suyu açarım kızar
camı açarım kızar
yediğim içtiğim azar
hiddetle bağırıyor

O daima haklı ben haksız
günüm kara gecem aksız
kusurlarımı hoş görmüyor
ha bire bağırıyor

Sevdiğimden sabrediyorum
cevap vermiyor susuyorum
aslında kan kusuyorum
acımadan bağırıyor

Aynı biçimde cevap veremem
bazen gülümserim bazen gülemem
sürünürüm inlerim ama ölemem
nedir bu öfkenin sebebi bilemem

Beni hedef almış gibidir
başkaları ile tatlı dillidir
fırtınanın gelişi bellidir
rüzgar esse güneş yaksa bendendir

O bağırınca yüreğim kalkıyor
elim ayağım boşanıyor titriyor
bu işkence senelerdir bitmiyor
durmaksızın vara yoğa bağırıyor

Dualar ettim kabul olmadı
yıllar yılı benim çilem dolmadı
gözlerimden akan yaşlar kurumadı
korkuta korkuta bağırıyor

Gözlerini iri iri açar bakar yüzüme
itibar etmez değer vermez sözüme
güvenmez inanmaz benim özüme
ne yapsam faydasız huyu böyle

Gülsem bağırıyor ağlasam bağırıyor
söylesem bağırıyor sussam bağırıyor
yürüsem bağırıyor dursam bağırıyor
beni görür görmez bağırıyor

Çok çabaladım memnun edeyim diye
aldım onlarca güzel hediye
alsam bağırıyor almasam bağırıyor
herhalde benden nefret ediyor

Sevdiremedim kendimi bi türlü
çareler aradım denedim türlü türlü
canıma bile kıymayı düşündüm
huzur evinin etrafında döndüm

Ağlamayacağım üzülmeyeceğim
kendime telkin vereceğim
zaten yaşayan bir ölüyüm
ruh kabrimin başında ölümü bekleyeceğim...


Gülhan Çeliktaş