kutlarım şair şiirinizden dolayı
,
tebrikler

Mitolojik bir şiir...
Bana şu sahneyi canlandırdı..

Arkadia çobanlarının tanrısı Pan (Pan-ik= PAn korkusu oradan geliyor) öğle saatlerinde uyuyunca, doğa tanrı korkunç bir şekilde bağırırmış. Kurtlar, kuşlar kaçacak yer ararmış...

Güzel bir anlatım!
Nice güzel şiirlere
Saygılar

oldukça özgün bir şiir...

Şiirin ilk pasajını çok beğendim.
Şiir akışı içinde güzellik barındırmaya devam ediyordu, hatta geçiş aşamasında aatılan epigrafın da şiire çok yakıştığını düşündüm ancaakk;
Doğrusu daha vurucu bir final bekliyordum. .

Tebrik u selam ile..

bu şiiri nedense daha önce okudum gibi geldi bana
belki başka bir başlık altıbnda...ama kelimeler ve imgeler o kadar yer ediyor ki hafızada unutmam mümkün değil..
evet daha önce okumuş ve çok beğenmiştim..belki yine bu sayfada..

tebrikler şair..çok özel birçalışmaydı...
sevgiler

Hep yandık, bırakın şiirlerde yansın !

bence ne oluyor biliyor musun şair, bunu bende düşünmüştüm ve şu sonuca vardım.okur beğendiği bölümü ön plana çıkarıyor.ve anladıktan sonra bir sakınca görmediğim gibi bunu bende yapmaya başladım.


bilseniz
ne çirkinsiniz,
ellerime bağladığınız ağlar
bu çelişkileriniz..

mesala bende burayı sevdim.


saygılar.

ben masumum tarafından 11/1/2008 9:25:21 PM zamanında düzenlenmiştir.

tebrikler

TEPRİKLER...

Bazen en büyük öfkeyi en çok sevdiklerimize duyarız.
Bazen en yakınlarımız en çok acıtır canımızı.
Bazen en tutkulu aşkla bağlı olduğumuzdan en vahşi intikamı almak isteriz.
Bazen kendi duygularımızdan bile kuşkuya düşeriz.
Bazen sevdiğimiz kuşkulandırır bizi.
Sevgiyi,aşkı,mutluluğu saf ve lekesiz bir biçimde ele geçirmeyi başaramayız.
Hayat, bütün izlerin birbirine karıştığı ürkütücü bir ormana benzer bazen.
Böyle zamanlarda bir ses, bir işaret, bir yardım ararız yaşadıklarımızı ve bize yaşatılanları anlayabilmek için.
Bizim yaşadıklarımızı başka yaşayanlarda var mı merak ederiz.
bu şiir, insan duygularının karmaşıklaşıp belirsizleştiği ilişkileri, o ilişkilerin içinde her an biçim değiştiren duyguları, içimizi yaralayan kıskançlığı, kendi mutluluğumuıza kendi seçimlerimizle engel olduğumuz anları, kararsız kalmanın korkunç bir karar olarak hayatımıza yansımasını,
şehvetin ruhumuzu zaptettiği o karanlık çağıltıyı, kimi zaman ele geçirdiğimiz mutluluğun ışıltısını, o mutluluğu kaybetmemize yol açan hatalarımızın geçmişimize uzanan köklerini anlatıyor bize.

ihanetin coğrafyasından , iyi niyetlerin sorgusuna...kalemine sağlık...

ölüm çığlığını sever atmaca-
tüm dağlar beni dinlemek için
susuncaya dek
hem türkü söyler hem yanarım

bilseniz
ne çirkinsiniz,
ellerime bağladığınız ağlar
bu çelişkileriniz..

çağlardır yanarım

ben yandığıma yanmam..
dalları tutuşturan sendin
ona yanarım.


çok beğendim...çok kutlarım
efem
...

kutlarım....