Biraz asabi, kırılmış aynalar gibi
Tutmaz kendini, çatlar kelimeler
Gözlerim buğulu, sesim biraz sert
Kızsam da sustum, sevdim yine de
Çünkü sen her halinle geldin bana
Ve ben hep bir yerinden inandım sana...

Biraz durgun, dalgın sabahlarda
İçimde dert, dışımda sessizlik
Rüzgar gibi esip geçtin bazen
Tutmadan elimden, anlamsızca
Ama yüreğimde bir yerin vardı
Her gidişin, yeni bir bekleyişti aslında...

Biraz hüzünlü, akşamüstü gibi
Gölgem uzar da umut kısalır
Anılar sırtıma ağır yük olur
Gülüşler eksik, gözler anlatır
Yine de sustum, gülmedim diyemem
Bir yudum gözyaşında buldum kendimi...

Biraz mutlu, sebepsizce bazen
Bir tebessüm kadar kolay, içten
Geldiğin her anda çiçek açtı içim
Bir kelimeyle bahar oldun bana
Ne zaman yorulsam, bir umut verdin
Ve ben, o umuda tutundum sessizce...

Biraz da komik, gülünecek kadar
Kahkahalarla örttük kırıkları
Hayat ne garip, ağlarken bile
İçimize güldürmeyi bilir bazen
Seninle saçmaladım utanmadan
İşte o zaman en çok gerçekti her şey...

Neresindeysem o halinle baktım
Bir gün çocuktum, bir gün yorgun
Sen değişirken ben seni sevdim
Yarısını yaşadım, yarısını özledim
Bu günde baktım yine sana hayat
Bir yanım gitti, bir yanım kaldı...

@NURAL BEKTAŞLI