Ne satıyor insanlar böyle, kimlere
Öfke bedava, kin, umursamazlık bak
Dilediğince ara aydınlığı bir mum yak
Fakat öylesine kirlenmiş ki kalpler görmez
Bir gecedir bu bitimsiz, sabahı gelmez.

Var mı cehenneme gerek diyen insan
Haklı, haksız ayırt edilmez, kul seçilmez
Bir sınırı var yaratılanın fanilikse özünde
Bir kavga var ta ötelerden kimin lehine.

Her şey ölümlü de neden ölmez şu kin
Sırta yük edilmiş gidilir karışır zihin
Ve insanlığın düştüğü o makus gafletin
Nefsinden değil miydi onca zaman çektiğin.

Öldürelim bizi Nemrutlaştıran ihtirası
Çoktan okunmalıydı bu çirkinin selası
Cümlece yenmelidir amin derken helvası
Kalmasın ondan geriye zerre bir anısı.

Ne de çok şey gitmiş hayattan, kalan haz vermez
O denli unutmuş ki neşeyi yüzler soluk, gülmez
Ve bir bahar esintisi çalınır kulaklarda biteviye
Ümide can veren o günler gelir mi geriye?

Ticareti yapılacak çok güzellik yok mu?
Niçin her safhada yüreklere düşer kuruntu
Desenize o masalsı hayat gerçekten avuntu
Yine de hayali bile güzel rengiyle de can
İnsanlarda asla bitmemeli içteki heyecan.

Oğuzhan KÜLTE