6
Yorum
51
Beğeni
0,0
Puan
339
Okunma
Çok sevdiğim modern bir çığlıktır Duvar şiiri. Hep cevap vermek istediğim.
Cevaba da ağıtsal bir dil gider diye düşündüm. Bu güne nasipmiş.
Dikenin dibindeydin,
orada nasıl yaşadın,
nasıl ettin?
Bulutlara bakıp bakıp,
eşiklerde oturandın.
Türlü türlü renkte açtın.
Anlıyorum seni,
daha çok suya muhtaçtın.
Koparsam ölürdün.
İstediğin gibi sevemedim.
Düştün her yerde,
ipler koptu,
trenler geçti üstünden.
Kuruttum seni, unuttum seni;
bağışla beni.
Dikkatlice bakmak istedim,
uzanıp göremedim.
Yağmurlar senle güzeldi,
hatırladım her yağışta.
Mahpusuydun bir kökün,
eşip giremedim.
Gökkuşağıydın ağlamaların.
Belki duyuyordur, dedim.
Kilitlenmişti üstüne;
açmaktı kapını niyetim.
Seni seviyorum diyemedim.
Dalgın yürürken
şarkılar mırıldandım.
Dilim her şeye döndü de,
sana dönemedim.