3
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1707
Okunma
Geçmişten gelen bir ruh ile başlar,
Tan ağarırken Kütahya’da gün.
Toprağın terle karıldığı hamur,
Olur insandan sonraki,
En şanlı çamur.
Yardan alınmış gül,
Hatırlanarak çizilen tahrir.
Gizemli bir renge dönüşür,
Ellerdeki asil kir.
Gülün kokusunu veren har,
Harla başlayan bir bahar.
Bu eseri saklayan sır.
Sır sahibini ise saklar hasır.
Ve
Gün batar Kütahya’da,
Güller fizanda yenirken.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz