5
Yorum
38
Beğeni
0,0
Puan
365
Okunma
Öğlenin terinde çelik ve sessizlik kaynatıyorum
tenime bir kıvılcım düşüyor
ve senin sesini hatırlıyorum
adımı çok yavaş söylüyorsun
işte öğle yemeğim:
bir tarafı yanmış ekmek
kıştan bir portakal
bizim şarkımızı çalan bir radyo
yarım sigara
geride bırakılmış biri
ve keder
bir termos içinde
maskem hala boynum da
akşam eve geri yürüyorum
sonra yemeğim:
konserve fasulye
bir makbuzun arkasında bir şiir
artık çalamadığım bir müzik
muhtar çakmağım
yanımda mendile sarılı bir öpücük
yarın, tekrar kaynak yapacağım
belki de bu sefer senin adını değil.
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
