Üfleyişimi rüzgardan bilirim
Gözyaşımı yağmurdan
Ben doğa ananın çocuğuyum çünkü
Kuvvetimi bulutlar ısmarladı bana
Kükreyişim aslandandır mesela
Huzurla dolmam ise ağaçtan
Kendimi dağlar estirdi bana
Sırtımın sağlam olması da bundan
Sevgim deniz kadardır aklımdan değil
Sonsuz bir gökyüzüdür özgürlüğüm...
Yürürken kara Kartallar gibi
Koşarken ebabilller
Velveleye söz candan çıkar
Ruhumu doğaya bağışlamışım çünkü
Yorgunluğum zeval vermez bana
Buğdaylardan alırım suretimin rengini
Derinliklerim ise hırçın ve bir kadar delidir
Aklım yollardan caddelerden sokaklara bulaşmıştır çünkü
Nereye varsam ölüp ölüp dirilirim
Akrep basmış solucan
Solucan basmış bit gibidir hülyalarım...
Küfürlerim ise gaiptendir
Yosun tutar hislerim çünkü...
Sabretmek bir karıncanın yuvasını aratır gibi
Nereye varırsa yolu
ondandır rengi
Özleyişlerim baharın kışı
Yazın sonbaharı beklemesi kadardır

Hayallerim güneştendir bazen
Rüyalarımsa kasırgalardan
Cennet ve cehennem nedir bilmem
Kalbimin ortasında yangınlarım vardır zaten
Şarkılar ve şiirler yaprak gibidir üstümde
Huzurumda sallanırken
Üfleyişimi rüzgardan
Gözyaşımı yağmurdan bilirim...
..

Kaktüsler gibidir nefretim
Acınası çiçekler açan
Batarken bir güneş gibi yalnızlığa boğulurum
Tutunurken tutmaz ellerim
Çünkü doğa ana beni emziriyordur...

Gezgin imgeler...