Saatler kelimesini arıyor
Nabzı tükenmiş asırlar ardında
Dağarcında bir zafer türküsü
Karantina sayılmaz mı
Ya da kangren bir hafızaya ne eksik
Çivisi kırılmış bir aklın
Son matemidir bu
Bir yer arıyorum senden içekapanık
Omzunda tüm harfler
Ardında sığınak bulamayan
Bir hasret için özlem için
Sevgiler kördüğüm
Ayrılıklar var ki çözülemeyen
Kapısı bir karıncaya kaç imge tutar bilinmez
Kalbi sökük bir damla gözyaşı
Metanetli yüreğine kurban
Belki inleyişler anlar beni
Genzi yanık bir şaraba
Maviler saat bilmez
Gönül tahtında beyhudeler
Mayası aklında yaşıyor tüm sular
Seller zaten ederken ölmüş utangaçlıktan
Cevazı dehlizleri bir bavulun
Üstünde üzüm izi
Yani bağbozumu için kalabalık ölümler
Yaslı bir köstebeğeyse aklı kırılmış
Heyulalar
Bırakıp gitmek için son satırı
Ölçüp özümden tutsam mı gönlünden
Vakitsiz bir ihtimal için
Nefes nefese kalsam da
Nizama hudut çizemem
Düşünsem tartsam gönlümü
Bir güneş kadar yıldızları seyredemem
Çünki tutarsızdır ışıklar
Her gölgeye bağlı
Güneşte ruh alone..
Ben ise yalnızlık abidesi...
Dolaşır dururum sokaklarda
Şehirler dardır bana...
Tandırlarda gümbürtüde salıncaklar....
Herkes düzgün çalar sazını
Duyduğum kadar tanrısallaşırım...
Gezgin imgeler...