Gökyüzü boşanır güneşten
Karlı bir gürültü sabahında gözlerinin
Uzak bir yokluk doğar memleketimden
Uykusu ağır bir yürek çarpar sevdasından
İlkbaharın ilk yağışları yorgundur sılasında
Yüreğimin ışını kim yakar şimdi
Keder olacak sonsuz ve adı bilinmez bir yolculuk sonrası
İmgenin gönülgâhı fikre doğru
Bir alfabe yoklamakta
Özgür olmak için
Aşkın ve de aşık
Zincirler arıyor kül kalmış dağarcığın
Yok olmak arzusuyla
İrkilmiş bir koku içinde
Yabanıl kalmış bir terkediş maviler kendini
Anımsarken doğa ananın memelerini
Kıyıda bahçe
Köşede ödlek kalmış güller seni
Armağan olsun tanıklıkları bir sevginin
Kolunda gezen gerçeklerin
Aşk ölümle cesed ruleti oynarken
Hangi cennet muştusunda beklemez ki
Gözler yaşlara deng geldiğinde
Rengarenk bir elmas yığılır doğadan
Çünki terketmek aşka dahildir
Korku içinde bir titrese bile
Üzgün evrene and içerken bir tanrı
Sonsuzluğu yarıştırır
Bir gölge inerken közlerime
Üşüyor gözyası dolu bir bulutun nağmesi çünki
Anılar canlanacak
Yıkanacaksın duvar dibinde
Sızarken boğulacaksın belki
Elin eteğine gök mavisi utanırken
Kulağına sırlar üflenir
Göğsünden güneşi anımsayacaksın
Karanlık süte inanmalıyız
Çamura bulanmışken ışıklar
Çarpacak belki dalgalar
Kabarıp kükrüyor çünki seller
Bir sevişme sonrası....

Gezgin imgeler...