Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
-sensiz ömrüm karlar altında- (...hatırla) bizim bir kızımız olacaktı adı neydi acaba? rüya mı yoksa asya mı? inan unutturdular, gülüm...
-şimdi bize ölmeyi de öğrettiler- (...unutma) bizim hayallerimiz vardı sessiz çığlıklarda apansızın yok-olan, bilmem ne denir bu dünya haline... inan çocuklarımıza kıydılar, gülüm!
(ve... bundan sonra) sahi ne değişir bu cennet hikayesinde ben hep "sevgi" diye, başlarım oysa kadar hep "ayrılık..." inanıyorum bir gün sonu gelir bunun da bize en çok yakışan yine "biz’iz gülüm..."
(...şimdi) tut hadi ellerimden, bırakma! durmadan yıldızlara bakalım "bırakalım, ay ölsün! ayrılık ve öbür yanında ben! bak doyasıya karanlığıma -sensiz ömrüm nasıl da şiirlerin artığında-
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Rüya mı Asya mı? şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Rüya mı Asya mı? şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
"ben hep "sevgi" diye, başlarım
oysa kadar hep "ayrılık..."
Hayallerimiz vardı, adı rüya-asya olan
bir kız çocuğumuz, ya da erkek
olsun sen kalsaydın yanımda (!)
Bu gidiş neden . . .