Bu gün ömür ağacından bir yaprak daha düştü.
Ayrılığa yenilen bir gün daha ziyan oldu.
Bu sabah yine sensizliğe uyandım.
Yokluğunla varlığın arasında git gellerle,
Savaşıyor ruhum.
Yastığıma düşen tel tel saçlarını savuruyor,
Rüzgar.
Bir fincan kahvenin kokusuna karışıyor,
Gözlerinin kahvesi...
Sürgülü pencerelerin ardına gizlediğin,
Duygularına dokunamadım diye,
Suçlama beni!

Her sabah uyandığımda günaydın mesajı,
Göndermiyorum, uyumadan önce,
İyi geceler dilemiyorum diye unuttuğumu,
Zannediyorsun seni..
Kaç günaydını, kaç iyi geceleri sildim,
Bilmiyorsun!

Sabahın seherinde selamlar gönderiyorum,
Kuşların sesiyle..
Dualar serpiyorum meleklerin elleriyle.
Seni Rabbime emanet ediyorum
Aramıyorum diye unuttum zannetme sakın.
Seni sevmekten özlemekten,
Hiç vazgeçmedim!

Geçip giden yıllar değiştirdimi seni?
Hâlâ seviyormusun mavi gömlek giymeyi?
Şarkılardan fal tutuyormusun?
Sana baktığım gibi hiç kimseye,
Bakmayacağım diyordun..
Sözünün erimi gözlerin?
Bilmiyorum!

Ben hâlâ aynı benim.
Senin sevdiğin gibi tarıyorum saçlarımı,
Eskisi gibi görünmüyorla ama aklar,
Kaplamış şakaklarımı.
Gözlerimde eskisi kadar mavi bakmıyorlar.
Yaşlılığın emareleri yer yer görülüyor!

Acımasızca geçip gidiyor yıllar,
Yüreğimde verdiğim savaşın yorgunuyum.
Aklım unut o vefasızı diyor,
Kalbim ise, vazgeçmiyor.
Kızmıyorum aslında sana.
Sevmeler yalan olunca.
Vedalar, kolay gelir insana.
Kaç hoşça kal biriktirdim içimde.
Kaç kez, veda ettim aşkına!

Mücadele etmiyorum artık,
Savaşı bıraktım, yada yoruldum.
Biliyorum, bu soğukların sonu kara kışa.
Yokluğuna birde, bu ayazlar ekleniyor,
Ve ben üşüyorum çok üşüyorum.
Yinede, seni sevmekten vazgeçmiyorum.
Yıldızlar şahidimdir seni çok özlüyorum.
Ben senden hiç vazgeçmedim be sevdiğim.
Sadece geri çekildim!

...... Meryem Keskin.....
.......07.03.2023......