0
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
308
Okunma
dönüp durdum etrafında
ses yok seda yok
içimi uzatıp yürümeye çalıştım
kendime baktığımda silinip gitti eski süslerim
bir karıncanın kalbiyle kala kaldım
dünyaların gülümsemesinden bahsetmeyecektik
yıldızların ışığında bir detay
dilin çaresiz tercümanı olup
ruhumuzu avutmaya çalışacaktık
olmamak bahsini tasarlıyorum
kendimle
falan filanla alakalı değil
hayallerin o sonsuz mutluluğunu
kaybetmenin korkusu sarıyordu içimi
kalıplar karanlıklar ve diğer şeyler
döndürüp durmayın içimdeki sıkıntıyı
rüzgar olup yağmak
toprak olup yok olmak
kendimi kandıra bildiğim tek gerçek bu
ve denizlerle buluşmak bu yolun sonu.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
