İçimdeki Sarmaşık..

Ben,
isminle mühürlenmiş, suskun bir çığlığın boşluğuyum
Kayıp bir rüyadan damlayan,
yalnızlığın atlasında donmuş bir gözyaşıyım
Senin yokluğun,
içimde büyüyen, kökleri kalbime dolanan bir sarmaşık
Ve her anısı, ruhumun duvarlarında yankılanan bir fırtına
Bir tebessümünün hayaliyle
zamanın kıyısında bekleyen, ümidi kırık bir yolcuyum

İçimde:
solgun yapraklarla örtülü bir anılar bahçesi
Ve kimsenin duymadığı, derine gömülmüş
bir vedanın kemikleşmiş sessizliği

Ey,
bakışlarıma hüzün eken, isimsiz alfabe
Sana varmak,
kendi gölgeme sığınmak gibi
Bir ömrü hiçliğe adamak,
bir kelimeyi yutkunarak bitirmek kadar ıssız
Gizli bir ahın içinde
kendi yankıma çarpıyorum durmadan
Adını fısıldadığımda
dudaklarımda yeni bir sükût filizleniyor,
ama senin kayıtsızlığında can veriyor her umut

Ben ki
kaderin defterine yazılmış
efsunlu bir ayrılık harfiyim
Nereye baksam
seninle başlayan bir özleme uyanıyor gözlerim
Ve tutmaya uzandıkça ellerim seni,
parmaklarımdan kum gibi dökülüyor zaman

Ey,
hasretin en keskin durağı
Varlığınla aydınlanıp
yokluğunla kararan bu gönül
bir mahşer anını bekler gibi titriyor her an
Ve unutma ki:
her sabah ufkumda
senin kayıtsızlığın
ruhumu dipsiz bir kuyuya itiyor sessizce..

Hasan Belek
14 05 25
Akçay