Dağlar Beni.

Bir amansız derttir kalbimi yakan,
Gözümden sel gibi yaş olup akan.
Aşkın hançerini sineme çakan,
Sırtımdan vurduğun ok dağlar beni.

Hasretin zinciri boynuma dar feda,
Gönül feryat eyler, çıkmıyor nida.
Gözlerin ömrüme sanki bir eda,
Sitemle baktığın bak dağlar beni.

Zamanı erittim hicran tasında,
Bir ömür tükendi aşk kavgasında.
Gönlümün o en son dert sayfasında,
Verdiğin o hüküm, hak dağlar beni.

Mazi bir yapraktır, esen yel ağlar,
Sözlerin bağrımda yarayı bağlar.
Aramıza girdi aşılmaz dağlar,
Yolların bittiği bak dağlar beni.

Safi bir ateşle yandım kavruldum,
Girdabın içinde esip savruldum.
Aşkın sillesiyle kalpten vuruldum,
Alnıma yazılan ak dağlar beni.

Ne bir vuslat güldü ne dindi sızı,
Kaderime yazdım ben bu avazı.
Gönül sarayında sildim her izi,
Ömrümü tüketen çağ dağlar beni.

Kul Hasan’ım der ki; bitmez bu matem,
Mürekkep tükendi, ağlıyor hatem.
Gözümün yaşında gizlidir sitem,
Toprağa düşmeden yak dağlar beni...

Hasan Belek
Akçay