Gece her mahlûkat sükûta ermiş,
Arifler menzile sabırla varmış,
Gönül sarayını nur ile örmüş,
Hakikat bahrine dalar bilesin.

​Aşkın şerbetini durmadan içer,
Dünyanın süsünden serilip geçer,
Hakikat yolunu hırkayla seçer,
Nefsin zincirini kırar bilesin.

​Zikirle iniler dağlar ve taşlar,
Gözlerden süzülür mukaddes yaşlar,
Görünmez ordular, eğilir başlar,
Gönül gözü ile bakar bilesin.

​Kimsesiz garibe kanat gererler,
Dertlinin derdine şifa verirler,
Toprağı yoğurup güller dererler,
Çorak gönüllere akar bilesin.

​Dokuz kez niyazla bismillah derler,
Görünmez âlemden lokmalar yerler,
Yalansız, riyasız, tertemiz serler,
Karanlık geceye yakar bilesin.

​Kul Hasan bu yolda serinden geçti,
Evliya elinden badeler içti,
Dünya defterini kapattı, seçti,
Menzile sancağı takar bilesin...

Hasan Belek
Akçay

Dostlarımdan dörtlükler...

Kulağın farkettiği sesler bir farklı.
Duyulan seslerde hakikat saklı.
Üstünlük takvada, kim haksız-haklı.
Anlar hâlden hâli sezen bilesin.
Neneh.

İlahi bir aşkla yanıp kavrulur,
Edeb-i erkânla yola doğrulur,
Benlik potasında candan sıyrılır,
Gönül kalesini kurar bilesin.….Ebuzer Özkan