Mana Deresi..

Gönül pınarından, çağlar durulur,
Kalplere can verir, Mana Deresi.
Bilgelik suyundan, ilhamlar vurur,
Ruha şifa sunar, Mana Deresi.

Sözcükler can bulur, kalemin ucu,
Bir mısra belirir, siler her suçu,
Duygular coş verir, şairin gücü,
Gönüllere değer, en içten burcu.

Bazen bir sevdanın, ateşidir o,
Gizemli bir sırrın, büyüsüdür o,
Hasretle yoğrulmuş, özel sestir o,
Gönülde yer etmiş, güzel histir o.

Neşenin kaynağı, gamın sırdaşı,
Hayatın her rengi, onun yoldaşı,
Gözlerden dökülen, bir damla inci,
Silinir kederler, diner her sancı.

Hakikat yolunda, bir ışık yakar,
Öğütler fısıldar, kalplere akar,
Zihinleri açar, ufuktan bakar,
Ruhlara can katar, engine çıkar.

Heceler dizilir, ölçüyle tartıyla,
Kafiye ses verir, en hoş bir tatla,
Söz incisi parlar, duru bir suyla,
Ahenkle süzülür, umut kanatla.

Çağları aşarak, dillerde gezer,
Nice gönül ehli, bu yolda sezer,
Manası derindir, ummana benzer,
Gönül tarlasında, fidanlar bezer.

Kul Hasan’i der ki, şiirdir öz can,
Gönülden gönüle, ulaşır her an,
Hakikat sesidir, duyulur ayan,
Dillerde dolaşsın, bu kutlu ferman...

Hasan Belek
14 05 25
Akçay