Hangi yaşta olursam olayım yokmuş önemi
Benim ellerimden çıkanlar verirmiş değeri
Hazırda bulamadım hazzı, doldurdu boşluk
Emeğim olmayandan asla bulamadık bir hoşluk.

Bırakın bu uğurda aksın ter, kurusun dudak
Yarının doğan gününün habercisidir o şafak
Ayaklar etse de pes, bu haz ne kadar da enfes
Bir çekil geriye ve bak neleri başarmışsın
Emeğinle, onurunla, bu koşturmacanla varsın.

Bir yaslanmak faslıdır ya gidiyoruz cümleten
Nelere yaslandığımız sorusu irkiltmeli aniden
Miskinlik değmesin yeter ki, bu büyük tesellidir
Bizi ileriye taşıyacak şey emektir, özveridir.

Verilen emeğin sorgulamasını daima yapmalı
Eseri ortaya koyana yürekten saygı da duymalı
Nasıl da her yükselişin mimarıdır bu şuur
Her ucuzluk yıkılır da emek daima durur.

Toplumda kolay yoldan kazanmalar artıyorsa
Çalışana bakışlarda hoyratlık ön plandaysa
Hangi yarınlardan söz edilir, onun sonu karanlık
Kıymeti de bilinmez varlığın, yaşanılır bedbahtlık.
İzbeler bile aydınlanıyor gücüyle emeklerin
Güne asil duruşu verendir yorgun düşerlerken
Zihnin, bedeninde de elin, kolların ve dizlerin.

Feyzi vermiyor bu hengamesiyle şu tabiat
Binlerce çiçeğe konarken arıda çırpınan kanat
Öylesine büyük yüklerin altına girmiş karınca
Görmek isteyene emeğin, terin pahasız değerini
Of bile dedirtmeyen , sana seni katandır bu maya .

Emekle son bulacaktır, yokluk, yoksulluk, yolsuzluk
O öyle bir ahlaki duru ki uzanır ötelerde sonsuzluk
Adaletin de payandasıdır özünde, verir ivmeyi
Keyfiyetlerle yükselemeyiz, bırakmalı miskinliği
Çölleri dönüştürendir zamanla ormana bu duruş
Hazını verir her nimetinde hayatın, koy ortaya kendini
Zorda kaldığında da dünlerin emeğiyle sür keyfini.

Oğuzhan KÜLTE