Batına Seyir...

Gönül dergâhına, varan anlıyor,
Hakikat nuruyla, batına seyir.
Bu ince manayı, duyan dinliyor,
Her zerrede Hakk’a batına seyir.

Bilginin özüne, erenler bilir,
Sözün kabuğunda, kalan ne bulur?
İç alem denizi, engin mi engin,
Dalanlar oradan, gevherle gelir.

Aşkın ateşiyle, yanan bir sine,
Bakmaz bu dünyanın, fani rengine.
Sevdanın sırrına, vakıf oldukça,
Ulaşır varlığın, en derinine.

Bir kâmil elinden, tutmak gerektir,
Yolunu şaşıran, elbet kötektir.
Rehbersiz çıkılan, bu sarp yokuşta,
Nefsin tuzağına, düşmek kesindir.

"Kendini bilen Rabb’i, bilir" demişler,
Bu sırra erenler, murada ermişler.
Benlik dağlarını, aşıp geçerek,
Vahdet ovasında, huzur dermişler.

Görünen aldatır, sanma hakikat,
Batına yönel ki, bulasın rahat.
Suretin ötesi, mana doludur,
Oraya ermektir, gerçek saltanat.

Birlik meydanında, ikilik olmaz,
Ayrı gayrı gören, irfana dalmaz.
Her yüzde O’nun bir, tecellisi var,
Bu şuurla bakan, gaflette kalmaz.

Kul Hasan’i der ki, kötü ne bilsin,
Gaflet uykusunu, nasıl silsin.
Sırların perdesi, aralanmadan,
Sanır ki gördüğü, cihan kendinsin..

Hasan Belek
28 04 25
Akçay