Türkiye’m...

​Malazgirt’ten açıldı kutlu bir kapı,
Yedi bölge üstünde sarsılmaz yapı.
İlimle, irfanla kurulmuştur çapı,
Cihana örnektir, fermandır Türkiye’m.

​Akdeniz fısıldar, Ege’de bir kafes,
Karadeniz hırçın, dostlar giyerler fes.
İç Anadolu’nun hakkıdır o nefes,
Nabzımızda atan, dermandır Türkiye’m.

​Erciyes başında bak dumanlı bir dert,
Toroslar yiğittir, tüm insanı da mert.
Güneydoğu güneş, Doğu ise çok sert,
Kalplerde birleşen, zamandır Türkiye’m.

​Mevlana diliyle hep sevgi dirilir,
Yunus’un sözüyle gönlüne girilir.
Hacı Bektaş gözüyle huzurlar verilir,
Hikmetle yoğrulan, yamandır Türkiye’m.

​Doksan dokuz esma’da bin bir dert biter,
Hürriyet ateşi her an bağda tüter.
Bir karış toprağı dünyaya’da yeter,
Gözümün nurudur, amandır Türkiye’m.

​Kul kalem yazsa da yetmezmiş safına,
Hasretim toprağın her daim vasfına.
Sığınmışız bir kez Türk’ün insafına,
Hasan’ın ufkunda, dumandır Türkiye’m...

Hasan Belek
Akçay