Her şeye rağmen, ağlamanı durduracağım şimdi
bir gülüş göndereceğim sana yeni demlenmiş
yüz kırk yıl hatırı olmasın ne fark eder
yunmuş yıkanmış, tertemiz

Her şeye rağmen, üzüntünü hafifleteceğim hemen
yine umutla dolacaksın, birden çocuk olacaksın
babandan ne istedin de alamamıştı ya
gönlümün paketine sarıp yollayacağım

Her şeye rağmen, bir gün dahi olsa ölümü unutacaksın
çiçekli kırların kokusunu martıların kanatlarıyla göndereceğim
gökyüzünden bulut toplayacağım sana
hepsi pamuk şekere dönüşüverecek

Her şeye rağmen, unutturacağım sana geçmişin acı hatıralarının
ruhunda meydana getirdiği hasarın izlerini
pırıl pırıl yapacağım karanlıktan bile kamaşan yorgun gözlerini
iki parlak yıldız yapacağım...

Yeter ki sen iste...

Zamanı bükerim, silerim tüm talihsizliklerini sakarlıklarını
aldanmışlıklarını, yapmayı isteyip de yapamadıklarını
bütün hata zannettiğin pişmanlıklarını doldurduğun dimağından
hepsini alıp yerine, ümit ,neşe, coşku, sevinç, mutluluk dolduracağım...

yeter ki umudunu yitirme...

vazgeçme...

Gülhan Çeliktaş