Bir felâket rüzgârı, üstümüzde esiyor
Yerli yersiz öten kim meraktayım arkadaş
Kar tipiye dönüştü, nefesleri kesiyor
Burnumuzda biten kim, meraktayım arkadaş.

Hiçbir akıl hiçbir güç düşmanını beslemez
Misafirse had bilir, sofrasını pislemez
Ekmek elden su gölden, sırtı bize yaslamaz
Bedavadan yutan kim, meraktayım arkadaş.

Yedi bölge üç deniz, Kars’ta Erzurum Van’da
Geçinip gidiyorduk, iki kapılı handa
Böyle bir güzelliğin misli olmaz cihanda
Elimizi iten kim, meraktayım arkadaş.

Âşık Veysel misali, yürürüz gündüz gece
Dillerimiz lâl oldu, tutuldu kaldı hece
Sonrasını sormayın, çözülmeyen bilmece
Zar atıp da üten kim, meraktayım arkadaş.

Sinsi sinsi gelerek içimize girip de
Onur gurur ne varsa, ayakaltı serip de
Uzlaşma ayağından aramızı gerip de
Bizi bize katan kim, meraktayım arkadaş.

Bizler ekmek derdinde, onlar tütün çekiyor
Enik gibi çoğalıp, üstümüze çöküyor
Ayrıştırma yolunun, tohumunu ekiyor
Bacak çelip yatan kim, meraktayım arkadaş.

Necati’yim bu söze hak vermemek elde mi?
Rüya mı görüyorum, gerçekte mi dilde mi?
Bilmem ki bütün kusur, dikende mi gülde mi?
Durduk yerde çatan kim meraktayım arkadaş.

Necati OCAKCI

TEŞEKKÜRLER
Dünkü çocuk büyüdü askerden bile döndü
Gelecek umudu yok bütün hayaller söndü
Omurgasız olanın dönmekten başı döndü
İşkembeden atan kim meraktayım arkadaş.
_____ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)