Ya Kul Hasan’i..

Edremit ovası; gönlümün bağı,
Dertli sinemdedir,ya kul Hasan’i.
Hakikat yolunda çekerim çağı
Sevdan ateş etti, ya Kul Hasan’i.

Cahiller sohbeti ifade olmaz,
Gönül hakkı bilen ondan ayrılmaz,
Nefsin hileside asla kayrılmaz,
Gerçek irfan buldun ya Kul Hasan’i.

Gönül pınarında ab-ı hayat var,
İlim deryasında nice dürr-i var,
Kibrin perdesini kaldırır bin var,
Aşkın deryasında dır Kul Hasan’i.

Gafillerin gözü perdelidir bil,
Hakkın nuru görmez oldu bak zail,
Sevda meyvesini verir ancak dil,
Ballı şerbet buldun ya Kul Hasan,i.

İnsan-ı kamilin sözü değerli,
Her bir nasihati bilinci yerli,
Sevdanın mumuyla aydınlat yeri,
Nurdan çerağ oldun ya Kul Hasan’i.

Kul Hasan’i der ki; hakkı severim,
Aşkın engininde sana dönerim
Benlik davasını elbet yenerim,
Vahdet deryasında sın Kul Hasan’i.

Hasan Belek
18 04 25
Akçay
Etek yazılar.
Ya: Ey (seslenme ünlemi)
Kul: Köle, kul (burada tevazu anlamında kullanılıyor)
Hasan: Özel isim
Bağ: Bahçe, üzüm bağı (burada gönül bağı anlamında mecazi olarak kullanılmış)
Sinem: Göğsüm
Hakikat: Gerçek, doğru
Çağ: Zaman, dönem (burada manevi yolculuk anlamında kullanılmış olabilir)
Sevda: Aşk, tutku
İfade olmaz: Anlatılmaz, tarif edilemez
Hakkı bilen: Hakkı tanıyan, Allah’ı bilen
Asla: Hiçbir zaman
Kayrılmaz: Gözetilmez, iltimas geçilmez
İrfan: Bilgi, bilgelik, manevi anlayış
Ab-ı hayat: Hayat suyu, ölümsüzlük suyu (tasavvufta manevi yaşam kaynağı anlamında)
Derya: Deniz
Dürr: İnci
Kibr: Büyüklenme, gurur
Perde: Örtü, engel
Bin var: Bin tane engel (çok sayıda engel anlamında)
Aşk: Sevgi, tutku, ilahi sevgi
Gafil: Dalgın, dikkatsiz, manevi gerçeklerden habersiz
Zail: Geçici, yok olucu
Meyve: Yemiş
Ancak: Sadece
Dil: Lisan, konuşma organı (burada ifade aracı anlamında)
Ballı şerbet: Tatlı ve değerli içecek (burada manevi lezzet anlamında)
Kamil: Olgunlaşmış, mükemmel (manevi olgunluğa erişmiş kişi anlamında)
Değerli: Kıymetli
Nasihat: Öğüt
Bilinç: Şuur, idrak
Yerli: Yerinde, uygun
Mum: Işık kaynağı
Aydınlat: Işık vermek
Yer: Mekan, dünya
Nur: Işık, aydınlık
Çerağ: Kandil, lamba
Engin: Geniş, uçsuz bucaksız
Dönerim: Geri dönerim, yönelirim
Benlik: Kendini beğenmişlik, ego
Elbet: Muhakkak, kesinlikle

Vahdet: Birlik, teklik
Derya: Deniz (burada birlik alemi anlamında)
Sın: -sin (ikinci tekil şahıs