1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
89
Okunma
Unutma..
Kolay sanmıştın yürümeyi,
Hazır bir parkur gibi görmüştün dünyayı.
Adımlarını atarken,
Hesaba katmamıştın tökezlemeyi.
Şimdi yüzün yerde,
Gözlerin dolu öfkeyle.
Neden bu tuzak? Neden bu acı?
Oysa bak biraz,
Yanından geçenlere.
Kaç kez düştüler,
Kaç kez kalktılar.
Suçu aramaktan vazgeç artık yolda.
Bir dön de içine bak,
O aceleci, deneyimsiz adımlarına.
Eğer gücün kalmadıysa kalkmaya,
Eğer onurun izin vermiyorsa sürünmeye,
O zaman kal o yerde,
Bir pişmanlık heykeli gibi.
Ama unutma,
Hayat yürümeyi öğrenenlerin meydanıdır...
Hasan Belek
29 kasım 24
Altınkum
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz