Kız çocuğu oyuncak bebek sever
ben de severim hâlâ severim
çıkıp çarşıdan alacağım bir oyuncak bebek
basacağım bağrıma belki soğur bu yürek...

Bir naylon bebeğin sessiz sakin kabulüne
ihtiyacım var şu anda belki de bir kediye
alay etmesinler kedisiyle avunan insanla
önce onu bir dinle ne hissettiğini anla...

Naylon bebek hep aynı ifade ile bakar
gülme ağlama sesi yalnızca bir kayıttan ibaret
masal anlatsın şarkı söylesin seni seviyorum desin
bana sarılır mısın desin,olsun isterse hepsi de yalan...

Cansız ama canlı gibi otursun kucağımda
sallayayım uyutayım ninnilerle bacağımda
kaybolsun kalbimdeki midemdeki sırtımdaki sancılar da
uçsun gitsin içimdeki ruhumdaki beynimdeki acılar da...

Naylon bebek butonuna basılınca ağlıyor
insan oğlu insan kızı havadaki nem artınca bile bulutlanıyor
naylon bebeği güldürmek kolay, bas butonuna güldür bir daha
insan evlatları ağlayamıyor gülemiyor atamıyor kahkaha...

Naylonlaştı gülüşler betonarme evlere benzedi duruşlar
içi yıkık dışı sağlam görünümlü binalara benziyor insanlar
Allahım sen hepimize acı senin merhametin sonsuz sınırsızca
bizleri sevgi sarmaşıklarıyla birbirimize bağla koşulsuzca...

Gülhan Çeliktaş