Çiçeğe durdu bak, iğde dalları
İnsanı adeta, davetkar aşka
Papatyalar açmış, ne hoş falları
Yaprağı bir başka, kokusu başka

İlaç deposudur, tüm hekimlere
Doğa bir anadır, hem de kimlere
Yorulduysan eğer, uzan çimlere
İhtiyaç mı var ki, bir sırça köşke

Ayağa kaldırır, bütün hisleri
Tabiatın çiçek, en hoş süsleri
Arı vızıltısı, bülbül sesleri
Doyulur mu söyle, böyle bir meşke

Başlangıcı derler, baharlar yazın
Yeridir elbette, her türlü sazın
Hafta sonlarında, gelin de gezin
Önceden gelseydik, demeyin keşke

Mor gelinciklere, bakın siz hele
Saçları bırakın, şu esen yele
Bülbül bundan aşık, o yaban güle
Ot bile bitmiyor, sevilmez kuşka

Dallarda kuşlar, yerde kelebek
Rengarenk çiçekler, bak öbek öbek
Yer altından çıkar, artık köstebek
Manzara nevm bahar, harika nişka

Lüzumsuz diyor ki, çevreni tanı
Bu güzellik bize, Hâkk’ın ihsanı
İhmal etmeyin ha, hem de sol yanı
Önce sağlık deriz, devrede teşka

Sadık DAÜDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ETEK YAZILARI

KUŞKA : Taş yığını
NEVM : İlk, Nevm bahar : İlk bahar
NİŞKA : Her zaman olduğu gibi
TEŞKA : Kontrol etmek