Çok zengin olmanın hayalini kurmadım ben
hayallerimi elde etmeye param yetmezdi
çünkü onlar hem bedava hem çok pahalı
ulaşamadım bir türlü onlara doğdum doğalı
hep boğazımda bir yumruk yüreğimin yarısında bir boşluk vardı
kendimce zengindim muhtaç olmadım
çok şükür fakirliğe düşmedim sefil kalmadım
ama bir eksiklik bırakmadı yakamı
dedim ki zaman zaman kendi kendime bu bir şaka mı
gerçek yakınlık maneviyata duyduğum derin bir hasret
içimi yakıyor bu yabanlık,dünya sanki yusyuvarlak koca bir nefret
oysa hayallerim pembe gül lila leylak kırmızı karanfildi
olan bitenler korkulu rüya,kötülük hortumuyla insanları yutan fildi
en yakınlarıma dokunamaz olmuştum bir adım mesafe bin ışık yılı
ben hep sevmeye aç,bu yolda yorgun bilaç,hep manen sabıkalı
hep üzgün,perişan sevilemeyen,dışlanmış,ruhen yaralı
hayallerim öylesine pahalıymış ki ne eşya ne kitaplar onu karşılamadı
en basit şeyler en zor ulaşılanlarmış meğerse,aklım buna şaştı kaldı
lüksmüş hayalim benim,başını göğsüme yaslayan bir sevdiğim ve evladım
kucaklayan annem babam,azarlamayan kardeşlerim,ölmeyen bebelerim
işte bunlar ne kolaydır bazılarınca,zahmet çekmeden doğallığınca
en lüks hayaller bunlarmış,hiçbir para ile satın alınamazlarmış aslında...


Gülhan Çeliktaş