Kısıtsız sevelim birbirimizi
sevgi sonsuz bir okyanus kalbe sığmaz ki
hayat kısa
tut elimi bak yüzüme hatırla dudağımdaki siyah lekeyi

Sınırlar çiziyoruz iç içe geçmiş halkalardan
çıkamıyoruz sonra kendimize ördüğümüz kalın duvarlardan
gün içinde bir alo diyecek zamanın da mı yok
bir trenin en son kompartımanı olmak istemiyorum

Bir yere giderken beni hatırla
güzel bir tatlı yerken mesela,sar getir aksın şerbeti cebine aksın
gör beni duy sesimi,uykundan daha fazla sev beni
susma korkuyorum bu sessizlik ölüme eşdeğer gibi

Kahkaha ayıp mı seninle niçin olsun ki
içimde uhdeler öyle bir çok ki
dans eder çiçekler,uçuşur kelebekler,kanat açar leylekler
durgun su bataklıktır kokar öyle değil mi

Yüreğimiz sevgimizi taşıyacak kadar büyük değilse
bütün alem bizi birbirimize çok yakıştırsa kendilerince
şartlar elverişli olsa bütün imkanlar önümüze gelse yine de
anlayamazsak birbirimizi yerle gök kadar çoğalır kalplerimiz arasında mesafe


Gülhan Çeliktaş