Kızaran ufuklara karanlık çöktüğünde
Sırtını bir duvara ver de beni hatırla
Uykusuz gecelerin şafağı söktüğünde
Saçlarını yastığa ser de beni hatırla.

Elbet bir gün senin de kalp divanın kurulur
Sana da aşka dair o son sual sorulur
Diline bin yerinden bin pranga vurulur
Umudunun bittiği yerde beni hatırla.

Hani hep diyorsun ya ‘’kalbine zincir vur da’’
‘’Kime yakın olursan ol bana uzak dur da’’
İstemem sen de yıkıl, ama bir gün olur da
Düşersen aşk denenilen derde beni hatırla.

Gidiyorum, gözlerin gözlerimde gidiyor
Kalemim, şiirlerim, sözlerim de gidiyor
Bu sevdanın tüm yükü dizlerimde gidiyor
Vuslat bağında gurbet derde beni hatırla

Zaman kıyılarına dalga dalga vurdukça
Saçlarını o deli rüzgârlar savurdukça
Zemheride soğuklar tenini kavurdukça
Hırkanı vücuduna ger de beni hatırla.

Bir gün yolun düşerse aşkın kıblegâhına
Çekinme yaz adımı çektiğin her ahına.
Hatıralara bakıp, pişmanlık tezgâhına
Hasreti ilmek ilmek ör de beni hatırla.

Gezecek bu şiirler, bu sözler ilden ile…
Gözlerin nemlenecek kalbin gelecek dile
Yanaklarına düşen yaşları sile sile
Hicranı yüreğinde gör de beni hatırla.

Aydın YÜKSEL-ANKARA
07.03.2025-CUMA-02:34