Soyulduğu halde gülen adam hırsızdan bir şey çalmış demektir, boş yere üzülen ise kendi kendini soyar. william shakespeare
Emrah Bekci
Emrah Bekci

Ben vedaları sevmiyorum

Yorum

Ben vedaları sevmiyorum

( 3 kişi )

0

Yorum

10

Beğeni

5,0

Puan

247

Okunma

Ben vedaları sevmiyorum

Ben vedaları sevmiyorum...
Bir kapının sessizce kapanışı, ardında yankılanan yokluk gibi,
Gitmelerin ayak izini silse de zaman, içimde hep bir tortu kalıyor,
Kalbim, gidenin ardından dökülen bir sonbahar yaprağı gibi.

Ben vedaları sevmiyorum...
Çünkü her veda, biraz eksilmek demek.
Bir tebessüm kayboluyor yüzümden, bir nefes eksiliyor ciğerimden,
Ve ne zaman gelsen aklıma, içimden bir "keşke" geçiyor usulca.

Ben vedaları sevmiyorum...
Zaman, yaraların üzerine kül serpiştiriyor hep,
Saklasan da sızılarını, hâlâ orada duruyor gerçekler.
Bir mektubun son cümlesi gibi; tam da alışmışken bitiveriyor,
Belki, yarım kalan bir şarkı, ya da dudaklarımda söyleyemediğim "gitme" gibi.

Ben vedaları sevmiyorum...
Çünkü gözlerin gitmeden önce çok şey anlatıyor,
Veda ederken, dilin susuyor, ellerin soğuyor.
Ve ben o suskunlukta, bin çığlık atıyorum içimde.
Seni hapsettiğim ruhumun zindanında yankılanıyor adın.

Ben vedaları sevmiyorum...
Her gidiş biraz daha yalnızlaştırıyor beni.
Sanki şehirler büyüyor gözümde, insanlar uzaklaşıyor çevremde,
Ve ben, kendi içime gömülü bir yabancıya dönüşüyorum.

Ben vedaları sevmiyorum...
Çocukluğumun son salıncağı gibi bir şey bu;
Biri arkamdan ittiğinde, ileriye değil, geçmişe savruluyorum.
Anılar diziliyor önümde, ben ise tek adım atamıyorum.

Ben vedaları sevmiyorum...
Çünkü herkes "hoşça kal" diyor, ama hoş kalmıyor hiçbir şey.
Yüzler silikleşiyor, sesler uzaklaşıyor,
Bir tek hasret kalıyor bana, zaman ise vuslata savaş açan düşman.

Ben vedaları sevmiyorum...
Vedalar bana umut değil, yorgunluk veriyor.
Yeniden başlamak değil, hep yeniden kaybetmek gibi.
Ve her giden, biraz daha kalmayı öğretiyor bana.

Ben vedaları sevmiyorum...
Çünkü bazı vedalar, geri dönüşsüz.
Bir mezar taşı gibi ağır, soğuk, bir hazan mevsimi gibi soluk.
Öyle kalıyor işte, hep eksik, hep buruk.

Ben vedaları sevmiyorum...
Ama bazen gitmek gerek, bazen kalamıyor insan.
Ve ben, her veda ettiğimde seni biraz daha seviyorum galiba.
Çünkü her gidişinde, kalbimde daha çok yer açıyorum sana.
Ben vedaları sevmiyorum,
Kavuşmayı seviyorum ben.

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Ben vedaları sevmiyorum Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Ben vedaları sevmiyorum şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Ben vedaları sevmiyorum şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL