nasıl anlatsam ah sizlere derdimi
bu öyle bir dert ki dermanı yoktur
ne anlatılabilir ne bir teselli bulunur
sustukça susulur yapayalnız durulur

hakkımı helal etmedim etmeyeceğim
bu kadar mı kolay, sanırlar affedeceğim
ölürsem eğer gözlerim açık gideceğim
öldükten sonra dahi affetmeyeceğim

hep ben mi alttan alayım ben mi anlayım
kalabalıklar ortasında ağlamaklı olayım
kalbim mahzun gönlüm buruk kalayım
affedersem şayet kendimden davacıyım

iyimserliğim kayboldu geleceğim karardı
şimdiye kadar uğradığım en büyük zarardı
önceleri tahammülüm okyanuslar kadardı
güvenim orta yerinden parçalanmasaydı

bana yapılanlara tolerans gösterebilirim
kurbanı olsun sevdiklerimin saçının telinin
tomurcukları solsun bahçesinin gülünün
farz etsin bu sözler yaşayan bir ölünün...



Gülhan Çeliktaş