Yolun açık olsun haydi git
yalanlarını bırakma sakın ardında
hepsini koynuna doldur öyle git

Yalnız bıraktın yalnız kalasın
melul mahzun bıraktın
mahcup olasın

Güle güle git gülse de yüzün
kan ağlasın dağlansın kavrulsun özün
kara kışa benzesin baharın yazın

Zannettin herhalde bu bir çocuk oyunu
canın sıkılınca oyundan atmak senin huyun mu
bulamaz ol hayatın boyunca takım uyumu

Hoşça kalma boşça kal bomboş yüreğin
kursağında kalıversin benim gibi dileğin
dar gelsin dünya sana ocağın evin

Yolcu yolunda gerek haydi bana müsade
aşka dair anıların tümü kaldı kıyı köşede
dikenleri saplı kalbime güllerin solsa bile

Birisi de çıksın bir gün karşına tıpkı sana benzesin
tatlı hayaller kurdursun gece rüyalarına girsin
seni en zayıf yerinden yaralayıp sonra terk etsin

Nasıl da tanıyamadım karakterini anlayamadım
fedakar görünümlü aslında kendin için yaşayansın
yüzüstü bırakıp kaçansın, zannederler yükü taşıyansın

İster güle güle git ister yalancıktan üzüle üzüle
çektirdiğin eziyet daha az değil gülün dikeninden bülbüle
şimdilik neşeli şen şakrak yaşa hele gün ola devran döne...


Gülhan Çeliktaş