Peri masalları böyle bitmemeliydi
prens prensesle sonsuza gitmeliydi
aşkla bakıp saçlarına çiçekler takıp
nasıl gidebilir onu üzgün bırakıp

Bu masalı kim yazmışsa silip defterinden
yazsın en mutlusundan en muhteşeminden
gelmiyor muydu başka türlüsü sanki elinden
kalem tutan eli ve seven kalbiyle yazsın yeniden

Bu aşkın mürekkebi sadakatten yapılmıştı
iki genç birbiriyle gülle bülbül gibi anlaşmıştı
ne oldu da bir taraf doğru yolundan şaştı
anlaşamıyoruz diyerek mazeret buldu uzaklaştı

İnanmıyorum tek sebebin bu olduğuna adım gibi
insan sevdiği için dağları bile deler peki bu neydi
madem anlaşamayacaktın niye bunca ümit verdin
sonra onu da anlaşamadığınıza inandırdın ve ikna ettin

Son sözümü söyleyemedim sana içime saplanıp kaldı
bu verdiğin karar senin kararındı aklımı başımdan aldı
demek ki o bıraktığın iyi intiba ve nezaketin hep yalandı
saf bilinçlerimiz sana kayıtsız şartsız neden böylesine inandı

Giriş gelişme tamamlandı sonuca gelince boğazıma tıkandı
içimde uhde söyleyemediğim son söz, içimi yaraladı bu söz
bir daha hiç kimseye güvenmeyeceğim inanmayacağım söz
ölünceye kadar unutmayacağım bağrımda taşıyacağım köz...



Gülhan Çeliktaş