Şiirler yazıyorum acziyetimle, hakikatin derinliklerine saklıyorum mısraları mı. Oysaki mısralar yeniden doğuştur. Sadece yazıyorum dalgası taşmış deryalara. Öyle durgun öyle coşkun. Kalbimde yaşıyorum en derin duyguyu. Kişiden farksız, içimde olana yazıyorum meçhule giden yolda. Şiirlerin tenhasínda kaybolmuş gibi hissederek yazıyorum. Tutsak olmuş kelimelerin arasında bir sır gibi büyütüyorum içimde. Belki ona yazıyorum onsuzluğun bedelini. Şiirlerim de arıyorum kalbimin rotasını. Öyle harap olmuş vaziyette kıyama kalkıyor satırların arasında. Yaka paça savrulmuş bir ruh çıkıyor karşıma, senden ve en kötüsü de benden... Bir şiir var içimde ömre bedel, yazdıklarıma çare yok biliyorum sessiz bir derviş gibi yazıyorum mananın kendisini.Yazıyorum hiçbir karşılık beklemeden...