Gel şair arkadaşım, şöyle otur bir hele
Yıllardır sitelerde, yazdım diye övünme
Bu işin kuralı var, savunma bile bile
Sen gölde ben deryada, yüzdüm diye övünme.

Garnitür diş dolgusu, şiiri hasta yapar
Meslekler ayrı ayrı, fırıncı pasta yapar
Bir işin iyisini, temelden usta yapar
Sayısız etkinlikte, gezdim diye övünme.

Şiirde ayak vardır, uyak kafiye vardır
Oynamayı bilmezsen, deme ki yerim dardır
Başkasından çalmaksa, utanılası ardır
Bu tabloyu ben yaptım, çizdim diye övünme.

Herkesin egosu var, azdır yahut da çoktur
Azı mütevazılık, fazlası ağır yüktür
Kibir böbürlenmenin, kula faydası yoktur
Ben yazdım böyle oldu, dizdim diye övünme.

Parmak sayısı tutar, manası bir yer tutmaz
Yutturayım diyorsan, gerçek ustalar yutmaz
Aklı olan âdemler, sarrafa saman satmaz
Nefsine yenilip de, kızdım diye övünme.

Şiirde madde mana, bir arada eyleşir
Duygular cuşa gelir, hecelerle söyleşir
Mısralar şaha kalkar, şah kıtada beyleşir
Bade bilmecesini, çözdüm diye övünme.

Necati bu hamuru, elleriyle yoğurdu
Şair ana demektir, üç kitabı doğurdu
Diz çöktüğüm ustalar, kıyasıya bağırdı
Üç beş yorum yazarak, ezdim diye övünme.

Necati OCAKCI