9
Yorum
47
Beğeni
5,0
Puan
847
Okunma
kendimi bildim bileli yokum Martha
var olsam bilirim
yokluğumun bahçesi kadar geniş
varlığımın sırtındaki yük kadar ağırım
bir bir gölge düşüyor her santimine yüzümün
ah Martha
bir şiire nasıl başlanır bilmiyorum
bir aşka
bir şarkıya
bir insana
koparınca üzgün üzgün kokan fesleğen gibiyim
pencerenin önünde duruyor yaşamak dediğin
doğduğum gün anladım
ağladığım gün
bir yanağım söğüt
bir yanağım serçe kuşuydu
seni seviyorum cümlesi kadar yalnızım Martha
var olsam bilirim
sen gülünce yüzün oluyorum aslında
yüzün kadar mutlu bir şey
dünya gözlerinde bir yerlerde dönüyor
kendimi bildim bileli içindeyim
oldum olası böyleyim
oldum olası
olduğumun çiçeği
eski
5.0
100% (12)