Hayatımizdaki en kötü koku kötü kokan dost kardeştir

Yoksunluk, sıkışmışlık ve içsel bir yabancılık hissini okudum şiirde. Şiirde ki mutfak yalnızca bir mekân değil; yorgun bir ruhun içine sıkıştığı dar dünya gibi duruyor. Kadının “elbisesinden yayılan koku” geçmişin yükünü, “eteğinde karanlık” ise taşınan görünmez acıları çağırıyor. Yağlı duvarlardan nefret edişi, aslında hayatın üstüne sinmiş yoksunluğa ve eskimişliğe duyduğu öfke gibi duruyor. Şiirde her şeye rağmen fesleğeni susuz kalmış bir göğsü nefes almak isteyen bir kalbe dönüşmesi ayrı bir anlam katmış bence. Ben severek okudum. Kırılmasın kaleminiz. İki Katlı Şehrimden Kucaklar Dolusu Selamlar Sevgiler.

Şiirlerimde Buluşmak Dileğiyle Mutluluk Gölgeniz Olsun Güzel İnsan. Yorumlarınızla Beğenilerinizle Sayfama Gelip Şiirlerime Yoldaş Olmanızı Bekliyorum Efendim. Görüşebilmek Dileğiyle İki Katlı Şehrimden Kucaklar Dolusu Selamlar Sevgiler Saygılar.

Her Nefes Dost Kalın…