Ben bir ağacım
bir zamanlar ne mutluydum
bülbülün yuvasıydım
yeryüzünün tertemiz havasıydım
dallarıma otururdu çocuklar
gölgemde serinlerdi insanlar
gelip geçenleri dallarımla selamlardım
karlar yağarken üstüme kuşları gövdemde saklardım...

Sonra,
insan denilen bir canavar geldi
önce dallarımı kesti
sonra kökümden söküverdi
toprak anacığımdan ayırdı beni...

Kuşlarım kaçıştılar
öldüler kirpiler kurbağalar
nereye gideceğini bilemedi sincaplar
ağlaşıyordu dallarıma tırmanan kediler
nice börtü böcek habersiz ezildiler...

Bilmem ben matematik fizik kimya
bilmesem de sulu sulu erik imal ediyordum
topraktan aldığım suyla ve güneşten aldığım ısıyla
suyumdan ayırdılar köklerim parçalandı
bilmiyor bu canavarlar koparırken nasıl da canım yandı
ben akılsız şuursuz bir ağacım,güya onlar akıllı insanlardı...

Ben topraksız yaşayamam bilmiyorlar mı bunu
insanın demir ve beton getirecek sonunu
ağaçları otellerde kullanıyorlarmış dekor için
lakin masum insanlara mezar olmuş tedbir almamışlar niçin?..

Tulumbacılar yangın olur yangına giderlermiş
yalıları kim yakıyormuş niçin hepsi kül olup bitmiş
iyi korurlarsa ağaç yüzlerce yıl dayanıyor
ben de bir ağacım fakat şu an canım yanıyor
yerimden yurdumdan edildim beklemekteyim
vakitsiz bir şekilde kesileceğimi biliyorum budur akıbetim...

Venedik diye bir yer varmış biliyor musunuz
ben bebek ağaç iken derlerdi ki Venedik
suya batıyormuş
ağaç kazıkların üstünde duran evler batmadı
bu ağaç kazıklar beton gibi sağlam oluyormuş hatta
sudaki bir madde ile kaplanınca...

Beni de kesecekler
bari ev yapsalardı yada dolap masa sandalye
hiçbiri değil yanayım diye verecekler ekmekciye
benim ateşim ekmek olacak aş olacak
her yer betonla dolacak
çiçekler kelebekler arılar ve çayır çimen kaybolacak
insanlar plastik çiçekler alacak...

Toprak olmazsa patates olmaz soğan olmaz
insanın hayvanın karnı doymaz
birbirini yer sonunda bu insan denilen mahluk
çıldırtır en sonunda onları yokluk

Toprak ağacı besler ağaç havayı temizler
koyun inek otları yer insan koyunu ineği yer
yemezse sütünü içer
hepsi birbirine bağlıdır zincirin halkaları
insan bozuyor tabiattaki ayarı...

Toprak anne toprak bereket
ormanlara devasa siteler yapıyorlar hayret
kuşları kovuyorlar toprağı oyuyorlar
tonlarca beton döküp gökdelenler dikiyorlar
havasız kalacaklar nefes alamayacaklar bilmiyorlar bilmiyorlar...



Gülhan Çeliktaş