Sevdan bir firûze k/ağıdı gibi
Karda erimeyen bir yolcu misali
Neye efkardır döktüğüm
Gülünce başı dimdik bir heybet sarar heybemde
Sineme karanlık bir silûet verir yolun
Aşkında bir buse cömertliğiyle
Seni düşünmek ne hoş
dilimlenen bir vakite seni esirgeyen
Soluyan hasrete seni sığınan garib bir mavi nakışıyla
Halatları çekilmiş bir zikir aşkıyla
Nizamında zahidliğimde güneşlenen
Kelâm döker
Yarık bir kalbi ölmüş y/adıyla ansa da beni
Gözlerin ahiretimin zinciridir
Bukalemun gibi rengim değişir sana
Bir ammâ gibiyken bile
Seni düşlemek ufkunda
Dar kelime dağarcığıma kucak açarken
Vildan melekleri gibi
Ruhunda ruh olayım
Sen ve aşkında bâki kalan
Bir rüzgara derdi sorulmazken
Ve eserken cennet i firdevsine
Sâkiydi çünkü gönüller
Bir şaraba düş/erken sözlerine
Ölüm k/ağıdlara sığmaz
Ne siyahlar
Ne beyazlar giyili bir uçurtma ağzında
Ne yarenler hizmet aşkında
Soğuk bir suda ruhunu yıkar
Kadim bir türkü k/almış şimâlinde

Yakıt gibi bir hücre kül olurken nazında
Uçurum dalgasında silkelerken
Bir rüzgar yine değer belki suna yı ekbere...


Gezgin imgeler...