Sen uyurken ben
Kuş seslerini dinleyerek uyandım sabaha
Geceden kalma uykusuzluğuma sivrisinek ısırıkları eklendi
Elma sirkesiyle yıkadım elimi yüzümü
Gözlerimin menekşesine özlemin tuvalini boyadım
Sensizlik doldurdum heybeme tıka basa
Delicesine özlemek adına
Şimdi dokunamadığın saçlarımı âsi rüzgârın nefesiyle taradım


Sen uyurken ben
İyot kokusunu çektim genzime
Martılarla sözleştik senin göğsüne ölümsüzlük doldurmak için
Ördeklerle paylaştım son ekmek kırıntılarını
Ceviz ağaçlarının gölgesinde boy verdi yalnızlığım
Bir türkü olup uzandı Rhein’ın yamacından sesin
Gökkuşağı sevincinde gülüşler kondurdum avuç içlerine


Sen uyurken ben
Sen çok yaşa diye dualar iliştirdim gök kubbeye
Nazar boncukları astım kiraz ağaçlarına
Dut sirkeledim anıları doyurmak için
Babadan yadigâr gaz lambasının ışığında saklambaç oynadı çocukluğum
Bir göz odalı evde annemin dizlerinin dibinde cenneti kucakladı ruhum
Kapının girişindeki hanımeli karşıladı kollarını açarak
Senin göğünden sevinçle kucakladım hayatı


Sen uyurken ben
Anons ettirdim adını dağların yamacından
Kekik kokuları sardı dört bir yanımı
Anne sesli bir ceylan okşadı başımı
Ellerimle besledim kurdu, kuşu
Ansızın bir yazgıyı içeren sadakât raporu hazırladı parmak uçlarım
Lavanta tarlalarında buluştu öksüz kalplerimiz


Sen uyurken ben
Çöl sıcağında üşüdüm
Karın altında kavruldum
Ayak tabanlarım şişene
Kim olduğumu unutana dek yürüdüm
Yürüdüm


Sen uyurken ben
Bohçasını toplamaya hazırlanan yıldızlardan yorgan yaptım
Örttüm sensizliğin üzerine
Delice üşüdüm
Üşüdüm
Dolunayla dertleştim bir kan bağı oluştu aramızda
Ellerimi bir uzatsam canını verecek gibiydin


Sen uyurken ben
Ninni söyledim pencere kenarındaki orkidelere
Topraklarını suladım
Havuzumdaki balıkları besledim
Çamaşırları bahçedeki ipe astım
Taze ekmek
Biraz da ıspanak aldım
Bankaya gittim borçları yatırdım
Yaşlı Alman komşumuzun hatırını sordum
Bahçe yolunu süpürdüm
Çöpü dışarıya çıkardım


Sen uyurken ben
Yetim ve öksüz bir şiir yazdım
Büssürü umut dokudum her cümlesine yürek tezgâhında
Her bir zerrem kâhır değirmeninde un ufak olsa da
İsminin her harfine nakış nakış işledim gerçek aşkı
Hiç ama hiç yorulmadan


Sen uyurken ben
Sevgi yağmurları yağdırdım bütün evrene
Mutluluk tohumları ektim gezegenlere
Kanatlarım kırılsa da
Sırf sen nasiplen diye
İki numaralı yaya geçitli konuma ruhumu bıraktım


Sen uyurken ben
Saçlarının beyazından öptüm
Kalbinin acılarını seve seve ovdum
Şiirlerini birkaç kez okudum
Resimlerine hasretle dokundum


Sen uyurken ben
Kulağına fısıldadım bendeki hiç tükenmeyen seni
Göğüs kafesini açıp içine doldurdum bütün şefkâtimi
Özlemek neymiş anladım senin varlığınla, yokluğunla
Gurbetin içinde gurbetim
Anam,babam,vatanım
Kısaca her şeyim oldun


Ve sen uyurken ben
İçimdeki kırlangıç çığlıklarını def’nedip
Hoş geldin bembeyaz sayfam diyerek
Huzurun kollarına kendimi hiç düşünmeden bıraktım




-Çünkü sen babamdan sonra güvendiğim tek sığanımsın -

"Ömürlük sınavımız hayırlı ve uğurlu olsun sevgilim "

nagihan

16/07/2019- 24/01/2025